We zijn er door gefascineerd en raken ervan in de war. Bovenal is hij óns bewijs voor de vrouwvijandigheid van de islam. Kenmerk van onderdrukking en onrecht. Toch zou enige terughoudendheid ons niet misstaan. Want is de waardigheid van de vrouw in het Westen dan zo veilig? Houd ”niet ingepakt” automatisch ”niet ingeperkt” in? Natuurlijk niet.
Zo heeft de trein die westerse cultuur heet, allang de vrouw met haar eigen aard en aanleg, en de vrouw als moeder en echtgenote, op een vervallen stationnetje achtergelaten. Daar mag ze met al die andere achterblijvers haar tijd uitzitten. En voor wie aan boord is gebleven zal het knokken worden om niet te verdwijnen achter ónze boerka’s: de sluiers die de vulgaire massacultuur heeft gemaakt door het vrouw-zijn een platte invulling te geven.
Het is het suikerspinimago van lichamelijke aantrekkelijkheid, van jonge en sexy uitstraling, gecombineerd met een flinke dosis arrogantie en carrièregerichtheid. Hoe dominant deze cultuur is, blijkt uit de doorsnee opvoeding van onze jeugd. Wordt meisjes al niet op vroege leeftijd geleerd dat het cadeaupapier belangrijker is dan het geschenk zelf?
Maar de genadeloze ontmaskering van deze ’beschaving’ met zijn onbarmhartige eisen is onvermijdelijk. Die komt op het moment dat de zoetroze boerka van de publieke acceptatie wordt afgerukt, vanwege ziekte, ouderdom of handicap. Juist dán komt het aan op al die zaken die door de voortrazende trein naar buiten zijn gesmeten, en die zijn weggedrukt door de veelheid aan uiterlijk vertoon: zorg en dienstbaarheid, ware intimiteit, trouw en geborgenheid.
Maar er is nóg een reden om ons niet blind te staren op al die hoofddoekjes. Neem nou deze moslimmeisjes in het centrum van Salatiga. In dit stadje op Centraal-Java leven moslims en christenen vreedzaam naast en door elkaar, en dat biedt christenen de kans tot voorzichtig getuigen. Want reken maar dat het soms stormt in die bedekte hoofdjes. Al suggereert de buitenkant iets anders, vanbinnen worden ook deze meisjes heen en weer geslingerd tussen de regels van de traditie en de verlokkingen van de moderne tijd.
In hun hoofden en harten moeten de aloude deugden van ”kodrat wanita” -kuisheid, zorgzaamheid en trouw- het opnemen tegen het verleidelijke girlpower, met zijn puberale wispelturigheid en losbandige leefstijl, waarin ”American style”-seks een prominente plek heeft. En wee degene die onderuitgaat! Haar wacht het predikaat ”perek” of ”perempuan eksperimen”, zeg maar: slet. Want ook deze cultuur kent haar genadeloze afrekeningen. Hopelijk zijn bij de christenen van Salatiga de zaken waarop het dán aankomt nog níét weggedrukt. Want naast vergeving zijn zorg, dienstbaarheid en trouw wezenlijke ingrediënten van het christelijk getuigenis.
