Ze kijken naar sciencefictionfilms door de bril van de reformatorische wijsbegeerte, en het is verrassend wat ze dan ontdekken. Was het in behoudend christelijke kringen gebruikelijk om vooral naar de ethische kant van films te kijken -wordt er gevloekt, zitten er erotische of gewelddadige scènes in?-, dit boek toont ook andere invalshoeken. Aan de hand van Dooyeweerds aspectenleer blijkt het ineens mogelijk om op veel meer manieren naar zo’n film te kijken: vanuit het psychische aspect, het esthetische aspect, het sociale aspect enzovoort. Wat zegt een film over onze maatschappij, welk levensgevoel zit erachter, hoe kunstzinnig is het karakter ervan, is hij onze tijd, geld en moeite waard?
Wie vanuit al die perspectieven wil leren nadenken over films, heeft met ”De Matrix Code” een inzichtgevend boek te pakken. Het blijft namelijk niet bij theorie alleen: aan de hand van sciencefictionfilms laten de auteurs zien hoezeer dergelijke films iets zeggen over de risico’s van onze tijd, over de ethische en morele gevolgen van allerlei technologische ontwikkelingen.
Toch blijft het een boek met een filosofische insteek, en dat betekent dat het mikt op een doelgroep van hoogopgeleide lezers, met name studenten. De meeste jongeren die kritiekloos de ene film na de andere kijken, zullen zich door zo’n benadering niet aangesproken voelen, die hebben waarschijnlijk meer baat bij de ongenuanceerde ethische beoordeling. Maar voor alle docenten en opinieleiders binnen de gereformeerde gezindte blijft de doordenking van de diepere, filosofische vragen onmisbaar - en daarbij kan dit boek een handreiking bieden.
N.a.v. ”De Matrix Code. Sciencefictionfilms als spiegel van de technologische cultuur”, door Bart Cusveller, Maarten Verkerk en Marc de Vries; uitg. Buijten en Schipperheijn, Amsterdam, 2007; ISBN 978 90 5881 277 3; 160 blz.; € 15,60.
