Evenwicht

Moslims en christenen, vreedzaam levend in een en dezelfde plaats. Waar vind je zoiets nog? Op tal van plaatsen in Indonesië, en gelukkig ook in dit stadje op Centraal-Java. De twee godsdiensten zijn hier redelijk in evenwicht, qua aanhang is het zo’n beetje fiftyfifty. Wat een zegen dat dit hier nog kan. Want rondom, in steden als Solo en Semarang, maken groepen radicale moslims wél misbaar en worden burgers soms tegen kerkgangers opgehitst.

Toch is ook voor Salatiga nuancering op haar plaats. Want alles lijkt wel zo leuk en aardig, de ruimte om er te evangeliseren is millimeterwerk. En hoe standvastig zijn de burgers wanneer elders de spanningen oplopen? En soms is die omgeving belangrijker dan de plek zelf. Daarom heeft samenleven in Salatiga iets van lopen op een evenwichtsbalk. Ligt die op de grond, dan is er geen kunst aan. Maar hoog boven de grond blijkt diezelfde balk ineens lastig en moeilijk.

Wie de Bijbel leest, weet het al lang: diabolische krachten en de afgrond hebben iets gemeen. Ze trekken allebei naar beneden.