Complot zonder fundament

De complotdenkers lijken het gelijk aan hun kant te hebben. Hoe konden de gebouwen zo keurig -en vooral: zo snel- naar beneden storten, zonder de omliggende gebouwen fors te beschadigen? Conclusie van de complotdenkers: „Het lijkt verdacht veel op een gecontroleerde verwoesting.” Met vage videobeelden onderbouwen de ”believers” dat standpunt. Ze wijzen op witte wolkjes die vlak voor het instorten van de wolkenkrabbers naar buiten schieten; inderdaad, heel duidelijk: explosieven.

Het National Institute of Standards en Technology (NIST), een technisch agentschap van de Amerikaanse overheid, onderzocht de afgelopen jaren de gebeurtenissen op de zwartste dag in de Amerikaanse geschiedenis. Meer dan 200 wetenschappers en technici namen tienduizenden documenten onder de loep, ondervroegen meer dan duizend mensen, analyseerden zo’n 14.000 videofragmenten en foto’s en 236 stukken staal. In enkele voorlopige rapporten trekken ze conclusies en geven ze antwoorden op de vragen van de complotdenkers. Op deze pagina een greep daaruit.

Torens ontworpen op inslag

Bij het ontwerp van de Twin Towers hebben de constructeurs rekening gehouden met de mogelijkheid dat een groot verkeersvliegtuig tegen de gebouwen zou vliegen. Zo’n inslag zou volgens hen alleen „lokale schade aanrichten en er niet toe kunnen leiden dat de torens zouden instorten.” Hoe konden de gebouwen ondanks dat toch bezwijken?

NIST: „Het is niet gelukt om het document boven tafel te krijgen waarin duidelijk wordt aangegeven op basis van welke methode de ontwerpers tot deze bewering konden komen. Toen zij de torens rond 1960 ontwikkelden, hadden ze ook niet de mogelijkheden om deze stelling met getallen nauwkeurig te kunnen onderbouwen. NIST heeft met behulp van computermodellen precies kunnen nagaan welke invloed zo’n vliegtuig op een gebouw kan hebben en daaruit blijkt dat de torens wel degelijk kunnen bezwijken alleen al door de inslag van een verkeersvliegtuig; de computersimulaties komen precies overeen met de videofragmenten en de foto’s.

Daar komt nog bij dat de ontwerpers een inslag met een Boeing 707 voor ogen hadden; die is zo’n 20 procent kleiner dan de Boeing 767 die tegen de torens aanvloog. Dit hoge gewicht zorgde, samen met de hoge snelheid van het vliegtuig, voor de gigantische schade aan de relatief lichte stalen kolommen aan de buitenkant van de torens.”

Gecontroleerde verwoesting

De torens stortten bijna kaarsrecht naar beneden en de puinhoop was relatief gering. Lijkt het instorten van de Twin Towers niet veel meer op een gecontroleerde verwoesting?

NIST: „De kerosine zorgde voor een brand op diverse vloeren tegelijk, waarbij de temperatuur kon oplopen tot zo’n 1000 graden Celsius. Dit zorgde voor een verzwakking van de verdiepingsvloeren, die uit een stalen constructie bestonden, afgewerkt met een laag beton. De vloeren bogen vervolgens naar beneden en trokken de stalen buitenwand van de toren naar binnen. Op diverse foto’s is dit laatste effect duidelijk te zien, vlak voordat de toren instortten.

NIST ondersteunt nadrukkelijk niet de ”pancake theorie”, die stelt dat de vloeren de stalen buitenwand en de kern loslieten waarna de vloeren als dominostenen op elkaar klapten. Niet de falende vloeren waren uiteindelijk de oorzaak van het bezwijken, maar de naar binnen buigende stalen kolommen van de buitenwand.”

Brandwerende laag bezweken

Waren de branden wel hevig en heet genoeg om dit effect te kunnen veroorzaken? Het is namelijk nog niet eerder voorgekomen dat een stalen gebouw op deze manier bezweek door vuur. Bovendien zijn op diverse foto’s mensen gesignaleerd op de plaats waar het vliegtuig de toren doorboordde. Dit duidt er toch op dat de branden niet zo hevig waren?

NIST: „Bij temperaturen van 1000 graden Celsius behoudt staal zonder een brandwerende coating slechts 10 procent van zijn oorspronkelijke draagkracht. Het binnenvliegende toestel had zo’n vernietigende kracht dat de brandwerende laag rond het staal ter plaatste grotendeels bezweek. Geen enkele andere brand in een ander stalen gebouw is daarom vergelijkbaar met de aanslagen op de Twin Towers.

Er zijn inderdaad mensen gesignaleerd in de krater in de noordelijke toren van het World Trade Center. NIST vermoedt dat de binnenstromende lucht die nodig was om de branden in de toren in gang te houden de temperatuur ter plaatse zodanig verlaagde en de luchtkwaliteit verbeterde, dat de mensen daar konden staan.

Bovendien had het inslaande vliegtuig al het brandbare materiaal als een bulldozer naar de andere zijde van de toren verplaatst, waardoor er op de plaats van inslag weinig brandstof meer over was. De kerosinebranden waren slechts van korte duur; daarna was de inslagkrater een goede plaats om te vertoeven, zij het slechts tijdelijk.”

Raadselachtige rookwolkjes

Diverse videofragmenten tonen, vlak voordat de torens instorten, diverse rookwolkjes die horizontaal uit de gebouwen schieten. Wijst dit niet duidelijk op explosieven die vooraf in het gebouw zouden zijn geplaatst? Ook de geregistreerde trillingen in de bodem van Manhattan vlak voordat de torens instortten, wijzen op ontploffingen.

NIST: „De vallende top van de toren drukte de lucht in de onderliggende verdiepingen samen waardoor stof- en puindeeltjes naar buiten spoten. Deze wolkjes waren niet alleen te zien toen de toren instortte maar ook al veel eerder, waarschijnlijk door vallende muren en bezwijkende vloeren. Zelfs toen een vliegtuig de tweede toren binnenvloog, kwamen er uit de noordelijke toren wolkjes naar buiten, wat aangeeft dat dit verschijnsel zelfs bij kleine luchtdrukverschillen zich voordoet.

Van sterke trillingen in de bodem kort voor het bezwijken van de torens is geen sprake; ze traden ongeveer 10 seconden na het instorten van de torens op en duurden ongeveer 15 seconden. De trillingen waren het gevolg van vallende onderdelen van het gebouw op de grond.”

Snelle val

Hoe konden de Twin Towers in slecht 9 en 11 seconden instorten, snelheden die bijna gelijk zijn aan een vallend voorwerp die vanaf dezelfde hoogte naar beneden wordt gegooid? Er zou toch sprake moeten zijn van inwendige weerstand die de val zou vertragen?

NIST: „De torens stortten inderdaad in verbazend korte tijd naar beneden. De verklaring is dat de val van de 12 verdiepingen van de noordelijke toren en de 28 verdiepingen van de zuidelijke toren met zo veel energie gepaard ging, dat het nog intacte deel van de torens die energie onmogelijk kon absorberen en zelfs de val niet kon vertragen.”

Geraakt door vallend puin

Gebouw 7 van het World Trade Center is niet geraakt door een vliegtuig. Toch stortte dit gebouw, dat 47 verdiepingen telde, aan het einde van de middag kaarsrecht naar beneden. Is hier geen sprake van een gecontroleerde verwoesting?

NIST: „Een voorlopig rapport over gebouw 7 van het World Trade Center zal op zijn vroegst begin 2007 uitkomen. Het onderzoek naar het instorten van dit gebouw is nog in volle gang. Waarschijnlijk is dit gebouw op een van de onderste verdiepingen geraakt door vallend puin. Een dragende balk bezweek hierdoor en de schade breidde zich door brand uit wat uiteindelijk resulteerde in het instorten van het gebouw.”