27-06-2007 10:08
| Ds. B. van der Heiden
Ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de gereformeerde gemeente te Woerden heeft de kerkenraad een gedenkboek uitgegeven onder de veelzeggende titel ”Bethlehem in het Oude Landt”. Het kerkgebouw staat immers aan de Oudelandseweg, een naam die herinnert aan de vroegere polder Het Oude Landt en draagt de naam Bethlehemkerk. In dit gedenkboek zien we door alle kerkelijke hoogte- en dieptepunten heen „de rode draad van Gods trouw en goedheid oplichten”, zo schrijft de pastor-loci ds. W. Harinck in het voorwoord. Het is geschreven vanuit het diep verlangen: Opdat het nageslacht niet vergete. Door Gods onverdiende genade en trouwe zorg mag er ook in Woerden in prediking en pastoraat op het Brood des Levens worden gewezen. Zo moet, volgens de samenstellers onder leiding van J. H. Mauritz, dit boek ter hand genomen en gelezen worden.
Het boek begint met een kort historisch overzicht van het protestantisme in Woerden. Daarin gaat het onder meer over Jan de Bakker, die op de brandstapel de marteldood stierf. Het conflict met de Remonstranten ging aan Woerden niet voorbij en ook de twist tussen voetianen en coccejanen liet zijn sporen na.
In 1815 kwam ds. D. A. Detmar naar Woerden. Gods kinderen hadden een grote plaats in zijn hart: „O ik heb onder die lieve eenvoudige vrienden des Heeren menig zalig uur doorgebracht.” Hij nam op 2 september 1834 afscheid vanwege zijn vertrek naar Ede. Veertien dagen later had in Woerden de Afscheiding plaats. Ook in Woerden ontstond een kruisgemeente.
Toch liggen de wortels van de plaatselijke gereformeerde gemeente niet in de kruisgemeenten. Het ontstaan had veel meer te maken met de prediking in de plaatselijke hervormde kerk in de eerste decennia van de 20e eeuw. Daarin werd, volgens de grondleggers van de gereformeerde gemeente, het bevindelijke element, dat hen zo lief was, gemist. Na verschillende jaren afdeling van Bodegraven te zijn geweest, werd op 13 januari 1932 door de toenmalige classis Amsterdam het besluit genomen in Woerden een gemeente te institueren. Dat gebeurde in een kerkdienst op 26 februari 1932 waarin ds. B. van Neerbos voorging en een ouderling en twee diakenen in het ambt bevestigd werden. Een lange vacante periode volgde. Maar ondanks de moeilijke tijden die de gemeente soms doormaakte, gedacht de Koning der Kerk aan Zijn erfdeel. Als predikanten op zondag voorgingen, werd ’s avonds gezelschap gehouden, waar het gehoorde werd overdacht en besproken.
Een bijzondere gebeurtenis was de ingebruikname van de nieuwe kerk op 28 januari 1970. Ds. C. Harinck, de consulent, preekte bij die gelegenheid uit Johannes 6:35 waar Christus spreekt: „Ik ben het Brood des Levens, die tot Mij komt zal geenszins hongeren en die in Mij gelooft zal nimmermeer dorsten.” Maar nog groter was de blijdschap toen in 1971 nadat de gemeente 48 keer een beroep had uitgebracht kandidaat J. M. Kleppe de gemeente berichtte dat de Heere zijn hart had overgebogen om het beroep aan te nemen. Daarna volgden de predikanten B. van der Heiden, J. Driessen en sinds 3 september 1997 is ds. W. Harinck aan de gemeente verbonden.
Uitvoerig wordt stilgestaan bij het verenigingsleven. Een goed functionerend verenigingsleven is waardevol. Volgens het gedenkboek was de eerste vereniging een meisjesvereniging, ontstaan in de huiskamer van de dames Blonk. Eind 2006 telde de gemeente veertien verenigingen.
Ook Christus’ opdracht tot zending en evangelisatie kreeg in de loop der jaren gestalte. In 1990 vond de eerste uitzending naar het zendingsveld in Izi plaats. In de volgende jaren is dit verschillende keren herhaald. Ook de evangelisatie krijgt volle aandacht. In het nieuwe woongebied Leidsche Rijn, wordt met andere gemeenten vanuit de classis Utrecht het zaad van het Evangelie gestrooid.
Zo is er veel te lezen in dit rijk geïllustreerde boek. Tekst en foto’s zullen bij ouderen ongetwijfeld veel herinneringen oproepen. We lezen van Goddelijke trouw tegenover menselijke ontrouw en schuld. Het is een goede gedachte geweest om het boek af te sluiten met een viertal preken gehouden door de predikanten die de gemeente dienden. Zo krijgt het Woord het laatste woord. Voor liefhebbers van de kleine kerkgeschiedenis en geïnteresseerden in het wel en wee van de gereformeerde gemeente van Woerden is dit boek een aanrader.
