Bezoek ook andere websites van de Erdee Media Groep
  Algemeen

Agressief kind kan afkoelen door time-out

 „Ouders kunnen hun kind ook afzonderen als het weer agressief dreigt te worden. Het kind moet wel weten dat het deze straf krijgt omdat het agressief is." Foto Fotolia

„Ouders kunnen hun kind ook afzonderen als het weer agressief dreigt te worden. Het kind moet wel weten dat het deze straf krijgt omdat het agressief is." Foto Fotolia

Vraag: Onze dochter van 7 jaar is sinds groep 2 sterk veranderd. Terwijl ze lekker speelt, kan ze zomaar ineens gaan klieren of enorm kwaad worden. Dan krijgt ze een rare blik in haar ogen, maakt ze dingen kapot en beschikt ze over grote kracht. Ook zegt ze dan ruwe en vieze woorden, of wenst ze iemand dood. Vaak isoleer ik haar dan. Achteraf kan ze precies haar fouten benoemen. Hoe is dit gedrag te verklaren? Mogelijk doordat ze een paar dagen na haar geboorte vreselijk geel was? Wat doen we eraan?
Agressief gedrag van kinderen is een bron van ellende; niet alleen voor henzelf, maar ook voor hun ouders.

In ieder mens is de kiem van agressief gedrag aanwezig. De mate van agressie kan worden bepaald door zowel oorzaken van binnenuit als door oorzaken van buitenaf. Een oorzaak van binnenuit zijn de hersengebieden die agressie kunnen veroorzaken. Als die hersen­delen worden geprikkeld wordt de mens agressief. Hoe sterker de prikkel, hoe groter de agressie.

Ervaringen van buitenaf kunnen die hersengebieden prikkelen. Deze prikkels komen binnen via de zintuigzenuwen. Het is belangrijk om te weten waardoor de hersenen worden geprikkeld. Er kan op een bepaald moment een overprikkeling in de hersenen plaatsvinden waardoor mensen ineens agressief kunnen worden. Is spanning daar de oorzaak van? Deze moeder geeft aan dat haar dochter moeilijk met spanning kan omgaan.

Biologische klok
De biologische klok kan een oorzaak zijn van kliergedrag. Kinderen die moe zijn worden sneller agressief. Aan het eind van de dag gaan kinderen vaker klieren. Is dit ook het geval bij dit meisje?

Een belangrijke verwekker van agressie van buitenaf is frustratie. Natuurlijk heeft het ene kind daar meer last van dan het andere. Kinderen verschillen in aanleg, ook als het gaat om hun prikkelbaarheid en agressie. Het ene kind heeft meer prikkels nodig dan het andere kind om agressief te worden.

Sommige kinderen hebben een lage prikkeldrempel, zijn snel gefrustreerd. Het is nuttig te weten waardoor dit meisje gefrustreerd raakt. Wordt ze belemmerd of voelt ze zich belemmerd in het bereiken van een doel? Wil ze haar eigendommen verdedigen? Wil ze aandacht trekken? Voelt ze zich bedreigd?

Wanneer de oorzaak bekend is, kunnen ouders een mogelijke frustratie voorkomen. Een kind kan leren zijn agressie op een goede manier om te buigen naar iets constructiefs waarin het ook zijn overmatige energie kwijt kan. Wanneer een kind speelgoed kapot dreigt te maken, is het goed het hard met de vuisten op een trommel te laten slaan. Zoiets ontlaadt de agressie.

Woede-uitbarstingen kunnen het resultaat zijn van een opeenstapeling van kleine frustraties. Door deze frustraties zo veel mogelijk te voorkomen kan agressief gedrag verminderen. Kinderen kunnen over agressief gedrag heengroeien, mede door een duidelijke opvoeding en het stellen van grenzen.

Deze moeder verdient een compliment voor de positieve omgang met haar dochter. Een goede opvoedingsstijl is belangrijk. De agressie in deze vorm is niet op een hardhandige manier te bestraffen.

Afzondering
Zowel beloning als straf hebben invloed op agressie. Een effectieve reactie op agressie is afzondering, een time-out. Dit is een vorm van straf. Het kind wordt direct na zijn agressiedaad zonder enige plichtpleging gedurende ongeveer vijf minuten geïsoleerd. Ouders dienen het kind niet te slaan en het niet bestraffend toe te spreken.

Ouders kunnen hun kind ook afzonderen als het weer agressief dreigt te worden. Het kind moet wel weten dat het deze straf krijgt omdat het agressief is. Daarnaast dienen de ouders gewenst sociaal gedrag van hun kind te stimuleren door het te belonen met aandacht, interesse, complimenten. Zo wordt het positieve gedrag belangrijker dan het agressieve, dat minder functioneel wordt. Hiermee bereiken de opvoeders dat het kind nieuwe wegen vindt om in zijn omgeving acceptabel te functioneren.

Een duidelijke structuur, vastomlijnde gedragspatronen, een rechtvaardige benadering, consequente houding en duidelijke grenzen zijn van groot belang voor agressieve kinderen. Ze weten dan waar ze aan toe zijn – dat geldt overigens ook voor de ouders. Door zo’n benadering steunen en stimuleren de ouders het kind en versterken ze zijn zelfbewustzijn. Het hebben van een gezond gevoel van eigenwaarde is nodig voor een goede ontwikkeling.

Het zal duidelijk zijn dat een goede ouder-kindrelatie onmisbaar is. Ook is er begrip van de broers en zussen nodig.

De moeder gaf aan dat de woede-uitbarstingen van haar dochter vooral thuis en niet op school plaatshebben. Dit kan te maken hebben met het feit dat er op school veel structuur aanwezig is. Ook kan het geconcentreerd uitvoeren van een boeiende taak een vermindering van de agressie tot gevolg hebben.

Verder is het mogelijk dat het meisje zich op school heel goed aanpast, maar wel op haar tenen loopt. De kans is dan groot dat ze zich thuis moet ontladen en zich daar afreageert.

Medische oorzaken
Aan onverklaarbare woede-uitbarstingen en plotseling opkomend agressief gedrag kunnen diverse oorzaken ten grondslag liggen. Niet alleen pedagogische en psychologische, maar ook medische factoren kunnen een rol spelen. Om de medische oorzaken uit te sluiten is het verstandig in dit soort gevallen met een (kinder)arts te gaan praten.


Tips

Afzondering is een effectieve reactie op agressie.

Probeer oorzaken te ontdekken die leiden tot agressief gedrag.

Zorg voor een duidelijke structuur zodat het kind weet waar het aan toe is.

Geef het kind ruimte om overtollige energie kwijt te raken, bijvoorbeeld door lichamelijke inspanning.

Zorg dat het kind voldoende ontspanning heeft.

Accepteer het kind zoals het is.

Onderzoek eventuele medische factoren door een (kinder)arts te raadplegen.


Dossier:
Verstuur dit artikel naar:
 *
 *
 *
 *
 
Knipsels