Wie: Ypie den Hartogh (56) uit Wouterswoude. Wat: „Een blauwe lelijke eend (2CV6) uit 1986.”
Eigenaar sinds: „Zeven jaar. De eend stond bij een particulier hier vlakbij te koop. Mijn man wilde hem graag als verjaardagscadeau geven. Voorafgaand aan de koop hebben we de auto in de garage op de brug gezet. Twee jaar eerder hadden we met een andere 2CV een kat in de zak gekocht. Die bleek later zo gammel dat hij bijna doormidden brak. Gelukkig konden we veel onderdelen gebruiken bij de restauratie van de huidige eend.”
Verliefd omdat: „Vanwege het model. En het is heel relaxed rijden in een lelijke eend. Niet iedereen waardeert die rust. Bij een verkeerslicht hoor ik wel eens getoeter achter me omdat ik niet snel genoeg optrek. Ik maak me daar niet druk om en zwaai vriendelijk. Ik heb van mijn achttiende tot mijn zevenentwintigste in een blauwe eend gereden. We zijn zelfs in die auto getrouwd. Met onze twee kinderen was het later wel passen en meten. Mijn man -we hebben een veehouderij- gebruikte de wagen regelmatig om het land in te gaan. Dankzij de goede vering wist de 2CV6 prima raad met gaten en andere oneffenheden. Een eend is een eenvoudig karretje. Hij is bijvoorbeeld niet goed warm te stoken. Dat vormt geen enkel probleem, ik trek wel een dikke trui aan.”
Dagelijks gebruik, toertocht of garage: „Ik gebruik de auto vrijwel dagelijks, behalve in de winter wanneer er zout gestrooid is. Die pekel lijkt me niet best voor het onderstel. Op een mooie zomeravond genieten mijn man en ik erg van een tochtje in de omgeving. Het dak los en rijden maar, heerlijk. De ritten bedragen maximaal 30 kilometer enkel reis. Ooit gebruikte ik de eend voor een bezoek aan mijn schoonouders in Gelderland. Toen we daar aankwamen, stond hij bijna te koken. Dat doen we dus niet meer.”
Nagekeken op straat: „Als eendenbezitters elkaar tegenkomen, seinen ze naar elkaar met de koplampen. Van omstanders krijg ik vooral positieve reacties. Mensen stappen soms op me af met de vraag hoeveel de 2CV6 moet kosten, maar ik verkoop hem niet. Veel 2CV’s rijden er niet in Friesland rond. Mijn dochter heeft een bloemenzaak en ik lever regelmatig bestellingen voor haar af. Veel mensen uit de omgeving weten inmiddels: als er een blauwe eend voor de deur stopt, krijgen we een bloemetje.”
