Eigenaar sinds: „Ruim een jaar. Mijn man en ik kwamen de auto op het spoor via een artikel over Kout Automobiles in de Autokampioen. De Fiat stond op de site van dit bedrijf, dat onder meer klassiekers restaureert. Ik vond het zo’n lief autootje dat ik de foto van dit model als screensaver op mijn computer zette. Een paar dagen later was de 500 tot mijn grote verdriet van de site verdwenen. Enkele weken daarna werd ik op mijn verjaardag onze garage in geloodst. Daar stond de bewuste auto met een rode strik eromheen. Ik kreeg deze oldtimer, onze eerste klassieker, cadeau van mijn man. Hij is nog in originele staat.”
Verliefd omdat: „Een Fiat 500 is zo’n leuk, parmantig karretje. En heerlijk eenvoudig. Er zitten maar drie knoppen op het dashboard - voor het stadslicht, voor het groot licht en voor de ruitenwissers. Onze kinderen vragen soms tijdens het rijden of er een cd’tje op mag, maar dat gaat natuurlijk niet. De jeugd is inmiddels ook met het Fiatvirus besmet. Rijden in de 500 is voor hen een attractie. Ze claimen het ”rugzakje” nu al als trouwauto. Wie weet, ik ben in elk geval niet van plan hem ooit weg te doen.”
Dagelijks gebruik, toertocht of garage: „In eerste instantie wilde ik dagelijks onze jongste kinderen in de Fiat naar de basisschool brengen. Uiteindelijk vind ik het niks om er in de spits mee te rijden. Wel toer ik graag door de polder van de Krimpenerwaard. Deze auto gaat tenslotte niet harder dan zo’n 70 kilometer per uur. Bij die snelheid klinkt de motor als een snorrend naaimachientje. De 500 is voor mij vooral een meubelstuk, een eigen kindje waarop ik erg zuinig ben. Bij regen of sneeuw blijft hij in de garage.
Het rijden is een belevenis. Vanwege de lage zit, omdat het canvas dakje bij mooi weer altijd opengaat en omdat ik elk hobbeltje in het wegdek voel. De kosten zijn minimaal. De Fiat rijdt 1 op 25, we betalen geen motorrijtuigenbelasting en zijn jaarlijks 45 euro aan verzekering kwijt.”
Nagekeken op straat: „Ik krijg leuke reacties als ik me met de Fiat op straat vertoon. Mensen zwaaien, lachen of laten me spontaan voorgaan.”